هیچکس حق ندارد درباره شما قضاوت کند چون

هیچـکس دقیقا نمیداند چه بر شــما گذشــته،شــاید

مقداری از سر گذشتتان را شنیده باشد اما هـرگز

آنچه را در قلب خود حس کرده اید،حس نکرده

شاید او از تو ایمانش به خدایش بیشتر است،زیرا میداند در هر سروشکلی که باشد برای خدایش مهم نیست برای خدایش مهم این است که در قلب او چه میگذرد،با مردم چطور رفتار میکند.

او مهربانی خدایش را بیشتر از تو حس میکند زیرا میداند چه بیاد خدایش باشد و چه نباشد او همیشه بیادش است و به خدایش جور دیگری و از جنس خالصتر و پاکتری عشق میورزد.

او قدرت خدایش را از تو بیشتر پذیرفته و به او بیشتر از بندگانش توجه میکندو بی ظاهر سازی به چیزی که نیست با بندگانش روبرو میشود، نه با ریا نه با تظاهر به چیزی که در دلش نمیگذرد.

او لااقل انقدر انسانیت دارد که بدون نقاب درین معرکه بازی کند ولی بعضی از آنهایی که خود را با ظاهرسازی مرد خدا میدانند...

ما خدا نیستیم که به قضاوت او بنشینیم،از کجا میدانیم که اگر ما جای او بودیم اینطور رفتارها از ما سر میزد یا نه

ما در شرایط او نیستیم پس لااقل قضاوتش نکنیم،که خدایش که او را دیوانه وار دوست دارد از ما ناراحت نشود.

کسی که به قضاوت منصوب میشود،مثل آن است که بدون چاقو سرش را ببرند،یعنی مسئولیت بسیار سنگینی به دوش او گذاشته اند.*حضرت محمد(ص)*