تا که بودیم نبودیم کسی      کشت ما را غم بی هم نفسی

 تا که رفتیم همه یار شدند     ما که خفتیم همه بیدار شدند

 قدر آئینه بدانید که هست       نه در آن وقت که افتاد و شکست