دم میزنم از تو امام نجیب ها

فرمانروای بیکس شهر غریب ها

این شعر با تمامی مصرع های خود

مانده در انتهای شهر بی نصیب ها

آقا به شعر مضطر من واژگان بده

ای پاسخ همه امن یجیب ها

عمریست جلوه های کلامت گذاشته است

انگشت بر دهان تمام ادیب ها

در وصف علم بی حد و اندازه شما

همواره لال مانده زبان خطیب ها