دست از طلب ندارم، تا کام من برآید

یا تن رسد به جانان ،یا جان ز تن برآید

بگشای تربتم را، بعد از وفات و بنگر

کز آتش درونم ،دود از کفن برآید

بنمای رخ که خلقی ،واله شوند و حیران

بگشای لب که فریاد، از مرد و زن برآید

جان بر لبست و حسرت ،در دل که از لبانش

نگرفته هیچ کامی ،جان از بدن برآید

از حسرت دهانش ،آمد به تنگ جانم

خود کام تنگدستان ،کی زان دهن برآید

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست؟

منزل آن مه عاشق کش عیار کجاست؟

شب تار است و ره وادی ایمن در پیش

آتش طور کجا موعد دیدار کجاست؟

هر که آمد به جهان نقش خرابی دارد

در خرابات بگویید که هشیار کجاست؟

آن کس است اهل بشارت که اشارت داند

نکته‌ها هست بسی محرم اسرار کجاست؟

هر سر موی مرا با تو هزاران کار است

ما کجاییم و ملامت گر بی‌کار کجاست